| 1 |
 |
“... zoutindustrie van St. Martin
moet niet vergeleken worden met de zoutwinning op de Be-
neden windsche eilanden. Zij is daar veel meer een integree-
rend onderdeel van het bestaan der bewoners. St. Martiu is
slechts een klein eiland; op het Nederlandsch gedeelte wonen
ng geen 3000 meuscben. Tot voor eenige jaren werkten ge-
durende den oogst ongeveer 575 mannen en vrouwen in de
pannen der z.g. Groote Concessie alleen. Dat is dus oen zeer
groot percentage van de arbeidende bevolking. In dien tijd
waren armoede eu welstand recht evenredig met het slagen
van den zoutoogst. Dat is thans niet meer heelemaal waar,
vooral omdat de arbeiders werk gaan zoeken in Santo Do-
mingo, waarvan het gevolg is een groot economische achter-
uitgang van het eiland.
De zoutpannen van St. Martin bevinden zich thans in han-
den van verschillende concessionarissen. Zij worden onder-
scheiden in;
de kleine concessies, waarvan de meeste verleend werden
1830-1840, en
de groote concessie, verleend in 1858...”
|
|
