| 1 |
 |
“... coeminza- tembla. DesesperA
Dankmar tabata mira na cieloe. Ma di golpi e tabata tende sono di
un klok. Masha admiiA el a lamanta para. No, e no tabatin herA,
e sonamentoe tabata sigur.
Mes ora el a cohe rienda di su cabai koe tabata mashA spantA, i
a bai coen e na direccioh dj lugar, for di oenda e sononan tabata bini.
Ora e bati-mentoe di klok a stop, e tabata cerca cas dje premita;
den kapel e tabata mira lampi di SaQtfsimo brilja.
E ora ai Winfred a baha for di ceroe, riba nual e kapel tabata trahA.
Bon homber, Dankmar dici coene, bo uo por doena mi un lugar
pa mi pasa anochi, pasobra mi a hera camina den es mondi aki.
Coe muchoe gustoe, Winfred a responde, sea bon bini na nom-
ber di Dios! Ma apena el a caba di papia es palabranan aki, koe
es estranhero a cai den braza dj homber di Dios, sclamando coe...”
|
|