Your search within this document for 'el' resulted in three matching pages.
1

“...DE NEEF VAN CURASAO. 8t , Gij waart er dus waarfchijnlijk voor de eerfte maal? Ik dacht ook al: hoe komt de lieve Juf- 99 vrouw Gronne hier verzeild! r> y> r> 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 99 UEd. gelieve te weten, de zoon en de boek- houder van den Heer Knuppelbusch bij wien ik nds eenige maanden als huishoudfter woon', hielden niet op, of ik mogt toch het tooneelge- zelfchap, waarvan zij leden zijn, komen bezoe- ken. Ik liet mij overhalen, en woonde dezen avond eene vertooning bij. Wat hoor ik daar?. .. Jufvrouw Gronne, de weduwe van onzen Eldert dient als huis- houdfter? Wel verbruid] lieve mensch, tnoet gij dus tobben in de wereld! Het dot mij in mijne ziel leed. Ik dacht altijd, onze El- dert zou nog al gezorgd hebben, teg'en eene kwade reis ?... Ja, Heer Kapitein! mijn lieve man had ook wel getrouw voor zijne vrouw gezorgd; UEd. weet, hij hield niet van het over boord te gooijen, maar was...”
2

“...DE NEEF VAN CURASAO. *37 matige rente van ..vijfentwintig ten honderd; doch haar fijn gevoel van onderfcheid wist ftraten voor ftegen te kennen: wie een pand had aan te bieden, dat het dubbelde der waarde bedroeg, dien borgde zij altijd tot eene mindere rente. Zoo wist zij voorzigtigheid aan ontferming, beleid aan barm- hartigheid te paren! Doch wat op hare ftil- le deugd het zegel der echtheid drukte, zij oefende die in het verborgene. Het is waar, wereldfche menfchen gaven haar na , dat zij door te groote ruchtbaarheid vreesde met mijne Heeren van den geregte der voormalige vrije rijksflad Deventer in onaangenaamheden te zullen komen, dewijl zij in het geheim eene bank van leening ophield en verboden woeker nam. Doch Juf- vrouw van Punten liet de booze wereld woeden: zij had deze, finds dezelve haar verliet, eens voor altijd vaarwel gezegd; en beide waren derhalve van el- kanderen af. Ziedaar voorloopig eenig narigt yan des Kapiteins nicht! Nu weten wij...”
3

“...*76 DE NEEF VAN CURASAO. Zoo, Mijnheer! dat kan wel zijn. Eigenlijk zoude ik bij de jonge Jufvrouw logeren. Zoo te zamen koutende, geraakten wij allengs dieper en hartelijker in gefprek gewikkeld. De lie- ve Jufvrouw Dalman fchonk mij haar ganfche vertrouwen; en verhaalde mij het een en ander van hare lotgevallen; dat ik u, die haar vriend zijt, zonder het mij gefchonken vertrouwen te fchenden, gerustelijk kan mededeelen. Zij was vernam ik in den loop van haar verhaal anderhalf jaar bij eene behuwd tante te Deventer in huis geweest, die haar, na den dood van hare ouders, onder al- lerlei fchoone beloften zoo lang had aangezocht, tot zij eindelijk te Deventer was gekomen. Bij de- ze tante, eene fchraapzuchtige en boosaardige vrouw, naar ik uit Jufvrouw Dalmans Verhaal kon opmaken, had zij "het boven alle befchrijving el- lendig gehad; had er honger, dorst en.koude ge- leden; en bij het bittere genot van genadebrood nog den grievendften fmaad moeten verduren...”