| 1 |
 |
“...i74
KLOKKEN IN DEN MIST
mijne Hervormde geloofsgenooten uit het jaar 1827: Ik vrage
aan elk eerlijk hart: is dit eerlijk... ? Is men van oordeel dat
onze kerk, dat onze Dortsche vaders gedwaald hebben ? Goed.
Maar waarom dan niet eene algemeene kerkvergadering belegd
en een bedaard en christelijk adres aan alle hervormden gericht,
om de leer te veranderen en dan gezien, wie dit nit verkozen,
de kerken en goederen eenvoudig en in groote bedaardheid ver-
deeld, en vrede en liefde langs dien weg bevorderd ? Want daar
is ze dan weer: de bedaardheid, ditmaal in orthodox gewaad. Hoe
vaak heeft ze daarna nog het waarachtige kerkelijke denken,
spreken en handelen verlamd ? Haar dogma werd al spoedig en
bleef dat tot voor kort: dat de Kerk rust noodig had, voor alles
rust. En de bedaarde eerlijkheid die het hier opneemt voor een
eenvoudige beslissing van voor of tegen Dordt is op haar wijze
even ver als de toenmalige liberale hoon tegen de vaderen ver-
wijderd van het inzi'cht...”
|
|
