Your search within this document for 'uno' resulted in 19 matching pages.
1

“...GILLES LE MUISIT. 4 finera. — Et quoniam, post ejus decessum et transi- tum ab hoe mundo, Sancta mater Dei Ecclesia de ges- tis et vita ejus atque miraculis fuit sufficienter infor- mata, canonizatus fuit et est cum Sanctis in gloria reputatus; et idcirco non est expediens neque decens quod de temporibus suis in aliquo me intromittam. XJnum audivi de predicto domino rege illustrissimo laudabile quod michi videtur utile posteris intiman- dum1. Secundum consuetudinem suam, quolibet anno die Veneris in Parasceve Domini, psalterium legebat a principio usque in finem. Accidit in uno anno quod quidam nobilis, de illustri genere progenitus, propter multa maleficia per se perpetrata erat in Casteleto Parisius. Die autem Veneris in Parasceve rex in capella sua secundum morem psalterium legebat. Venerunt autem propinqui et amici illius qui in Castelleto erat, cum filio [fol. 47] et fratribus regis, ut dicebatur, ad regem. Rex autem, videns eos, posuit digitum suum super...”
2

“...CHRONIQUE. 91 [1316] sia Beate Marie Parisius transportatum et ibi fuit missa solempnis celebrata; et tune fuit portatum cor- pus in ecclesia Beati Dyonisii et die lune in crastino fuit ibidem tumulatus. Corpus autem fuit apertum, ut dicebatur, et cor ejus de uno linteamine tersum; unus autem canis lintheamen lambuit et statim mortuus est; et unus etiam famulus dicti regis comedit de esca de qua rex comederat et statim mortuus est; et prop- ter hoc fuit mala suspicio super multos. Ludovicus autem rex supradictus regnavit circiter annis tribus. Qui generavit unum filium, Johannem nominatum; qui Johannes parum vixit post mortem sui patris et mortuus est et sepultus in monasterio Sancti Dyonisii cum suo patre1. Anno millesimo trecentesimo sexto decimo, obiit felicis recordationis eminentissimus Clemens papa quin- tus. Hic enim eminentissimus dominus Clemens papa fuit electus a dominis cardinalibus et erat, tempore electionis de se facte, archiepiscopus Burdegalensis...”
3

“...96 GILLES LE MUISIT. [1325] Anno m° trecentesimo vicesimo quinto, Ludovicus, comes Flandrie, Juvenis, collecta magna copia nobi- lium, armatorum et aliorum, venit in villam Curtra- censem quia illi de Brugis contra eum rebellabant. Et, ne Brugenses ultra pontem versus Brugis habitarent, fecit ibidem incendia et cremari domos; ventus autem erat ingens et venit incendium citra pontem fluvium- que; et tota villa fuit pene cremata et combusta. Videntes autem, illi de villa ad arma concurrerunt et, multis cesis et quasi innumeris, comité Namurcense evadente, ceperunt comitem Ludovicum1. Septem autem milites in parrochiali ecclesia Beati Martini fugerunt totaque communia ville venit in atrio circa templum, presente dicto Ludovico; dictus autem Ludo- vicus rogabat eos pro uno de septem qui fuerat ejus instructor; responsum autem erat ei quod melius esset ut rogaret pro se ipso. Gaptis autem per vim dictis septem militibus, truculenter eos occiderunt et qu’il a déja dit 4...”
4

“...138 GILLES LE MUISIT. [1341-1342] in Tornaco duo cardinales, videlicet dominus vicecan- cellarius qui recepit hospicium in abbatia Sancti Mar- tini, et alius cardinalis Neapolitanus dictus Hannibal qui hospicium accepit in domo episcopi; et fuerunt recepti cum processionibus. Dictique duo cardinales, et prelati qui cum eis venerant, iverunt apud Antho- nium, et babuerunt parlamentum cum duce Brabantie et cum comité Hannonie; et ibi fuit concordatum quod utraque pars cessaret, et nichil innovaret una pars [fol. 106] supra aliam, donee renuntiarent sufficienter et, renuntiatione facta, adhuc cessarent uno mense nichil innovando1. Eodem anno iverunt duo supradicti cardinales ad villam Montensem; et recepit eos comes Hannonie multum gratiose et fecit grande convivium; sed ipse, collatione habita cum eis et cognita eorum voluntate, reversi sunt ad civitatem Tornacensem et inde reces- serunt versus Parisius, sequentes regem Anglie qui erat in Britannia. Anno eodem...”
5

“...CHRONIQUE. 171 [1346] Anno millesimo trecentesimo quadragesimo sexto, die Jovis in Cena Domini1, sedente rege Anglie ante villam de Calays, exierunt de Brugis quinque milia hominum armatorum ut ferrent auxilium dicto regi; qui renuntiavit eis quod non erat opus ut venirent. Et post dictam diem exierunt illi de Ypris et illi de Gandavo qui ad mandatum dicti regis, sicut Brugen- ses, sunt reversi. Anno eodem, civis quidam de Compendio dives et potens, vocatus Symon Poullais2, accusatus est a cognato suo germano super verbis dictis in uno prandio, quod rex Anglie melius debebat regnum Franchie optinere quam rex qui tenebat; fuitque ductus Pari- sius et facta de eo publica justicia, talis quod trunca- tus fuit cruribus et brachiis et capite. Et hoc factum fuit Sabbato post festum sancti Johannis. Anno m° ccc° xlvj0, dominus de Goumenies movit guerram contra episcopum Cameracensem et fecit plures insidias ac insultus et captiones hominum et bestiarum circa Castrum in...”
6

“...CHRONIQUE. 173 [1347] regis advocatus; iste iniit consilium secretum cum uno barone, domino Johanne de Chalon1, ut proderet et traderet civitatem Laudunensem in ejus manibus et etiam in manibus Anglicorum; et ordinaverunt modum proditionis. Qui clericus confecit litteras quas per unum, quem tenebat sibi familiarem et secretarium, misit regi Anglie porrigendas, in quibus mandabat totam proditionem et omne illud quod facere intende- bat. Sed Dominus, qui est cognitor secretorum, nolens perire tam nobilem civitatem, immisit in cor nuntii deferentis litteras supradictas ut eas portaret domino regi Franchie, et sic fecit. Qui quidem clericus scivit quod fraus et pro[fol. 120 v°]ditio sua erat cognita; fugit et latuit, et assumpsit Remis in ordine karmelitarum habitum regularem, dicens se esse sacerdotem, qui non erat, audiebatque confessiones; et interim ubique que- rebatur; tandem fuit repertus, captus et adductus in civitate Laudunensi; et in die sancto Pasche2, in...”
7

“...CHRONIQUE. 2H [1348] dictum : « Communia et amici. » Quod audientes, mili- tes cum suis appropinquaverunt. Al alii resistentes ipsos aliquantum retrocedere coegerunt. Tune milites et sui voce magna clamaverunt: « Flandre le Lyon, Flandre le Lyon », invadentes adversaries cum ingenti impetu, occisis in foro et in plateis civitatis quampluribus, aliis fugientibus hac et iliac, et multis in fluvium Scalde salientibus et submergentibus, ibidem moriendo; et sic obtinuerunt victoriam dicti milites. Capitaneus autem sepe nominatus fugit in domum unius pistoris, ubi repertus fuit in uno parvo furno, et extractus atque detruncatus tibiis, adductusque in presentia dictorum militum; et ibi in foro confestim est occisus. Et sic vere prophetavit quod forum esset suum cimeterium. Dicti autem milites, obtenta sic victoria, tocius ville habuerunt dominium, et omnes tam viri quam mulie- res eis obedierunt, tam illi qui extra erant quam illi qui remanserant. Fuitque dicta victoria...”
8

“...[1348] CHROMQUE. 213 nichil dicere aut affirmare quod sit aut esse possit contra (idem catholicam. Declaratio sermonum Domini illuminat et intellec- tual dat parvulis1. Os meum igitur aperui et attraxi spiritum, ut enarrarem et in scripturis redigi faciam magnalia Dei et mirabilia ejus opera, que vidimus et audivimus et que in patria Flandrie temporibus nos- tris evenerunt. Quis unquam ista audivit? quis vidit talia? quis hóe excogitare potuit ut Flandrensis popu- lus, prevalentibus malignis et perversis, et tota patrie communia, quibus in suis perversitatibus bonos con- sentire oportebat, tam propter timorem vite sue quam perditionem bonorum suorum, tam diu ambu- lans in tenebris et habitans in regione umbre mortis, populus tam rebellis, gens sine capite, modo volens unum, modo aliud, nunquam in uno proposito perma- nens, semper paratus se coadunare ad malicias et ad guerras, nulli obediens nisi illis quos eligebant et qui sibi placentia loquebantur et pro sue...”
9

“...234 GILLES LE MUIS1T. [1349] Decanus autem et capitulum, qui, sede vacante1, erant ordinarii, convocaverunt de religiosis mendi- cantibus et de peritis pluribus, cum illis qui scripse- rant verba dicti predicatoris, et cum multis aliis per- sonis discretis et venerandis examinantes eos super propositis et dictis in predicatione antedicta a dicto fratre, et super hoe deliberaverunt; et fecerunt publi- care quod totus clerus et religiosi omnes et populus, processionem faciendo, convenirent nudis pedibus sine camisiis die Martis proximo venientis2 et fieret pro- cessio in parrochiali ecclesia Beate Katherine, a quo loco redirent in monasterium Sancti Martini, ibique predicaretur verbum Dei. In qua processione porta- tum fuit a domino decano cum uno alio canonico sacerdote sacratissum sacramentum corporis Domini nostri Jhesu Cristi; conveneruntque omnes in dicto monasterio; non tamen fuit tanta [multitudo], sicut fue- rat in Dominica precedenti. Frater autem Robertus, de...”
10

“...[1349] ANNALES. 237 tum facientes, eundo et redeundo, iverunt ad Montem Sancti Autberti. Verum est quod fama fuit, quando exierunt, quod ipsi irent per Franciam usque ad Sues- sionensem civitatem; sed quare non iverunt, et per que loca atque villas transierunt, et ea que sibi accide- runt, non interest mea scire aut scribere, ipsi Deo et mundo reddant pro se ipsis rationem. Duces eorum et capitanei fuerunt electi de omnium consensu viri discreti Johannes de Lyaucourt, armiger, Johannes Mackes, Johannes Wauckiers et Jacobus de Malda pro Wilhelmo Pestiel; ad preces autem prepositi et guber- natorum civitatis, prior domus fratrum de ordine Beati Augustini, assumpto uno socio, iverunt cum eisdem cum duobus aliis presbiteris secularibus, ad audiendum confessiones et, si necesse esset, sacra- menta ministrandum. Unus autem canonicus Sancti Nicholai de Pratis, vocatus Egidius Monachus, societa- tem eis tenuit de sua voluntate. Miro modo et inénarrabili viri ac mulieres...”
11

“...ANNALES. 243 [1349] RECIPIEBANTUR; SED INTRANTIBUS ET PROMITTENTIBUS LEGEBANTUR. Primo promittebant intrantes et dicebant : « Nos obligamus nosmet ipsos ad dimittendum totum et occasionem malefaciendi juxta posse nostrum; et de omnibus peccatis de quibus recordabimur faciendi contritionem et confessionem generalem. Item faciendi de bene acquisitis testamentum sive ordinationem; debita solvere vel assignare, et facere restitutionem de alieno. Item ponemus nos in statu pacis, et emen- dabimus et indulgebimus. Item pro juribus sancte Ecclesie, honore et libertate, fide, doctrina et lege defendere, tenere et servare, corpus et possessiones exponemus. Item recognoscendo quod omnes sumus ex una materia creati, redempti uno pretio, dotati uno dono, debemus unus alterum fratrem appellare et quod nullus suum socium nominabit. Item intrantes debent a suo curato petere licentiam et ab ipso crucem recipere, et ab uxore sua legitima petere licentiam, et in obedientia alterius...”
12

“...ANNALES. 247 [1349] cingebant se citra umbilicum suum desuper sua femora- lia, et erat longum usque prope terrain, tenentes scor- piones in manibus. Et quando erant in platea ad hoe apta, modus eorum tabs erat quod portantes cruces, vexilla et cereos preibant; et tune sequebantur, sicut erant ordinati et secundum quantitatem eorum et loei continenciam; et incipiebant facere circulum et habe- bant cantilenam ordinatam secundum suum ydioma, quam cantilenam incipiebant cantores ordinati, ceteris una voce respondentibus1; et faciebant circulum, can- tando et respondendo, et cantores et respondentes se verberando, et erat cantilena facta tali modo quod tribus vicibus sternere se debebant; et quando venie- bant ad primum passum omnes in uno momento toto corpore et pectore se prosternebant et de brachiis et toto corpore crucem faciebant; et, surgentes super [fol. 22 v°] genua, diversas afflictiones faciebant, in tantum quod videntes mirabantur, etflebant, et compa...”
13

“...248 GILLES LE MUI SIT. [1349] horribile videre presentibus1. Quibus peractis, surge- bantet, cantando de beata Virgine juxta suum ydioma, ibant ad se Pevestiendum; et pluries, antequam reves- tirentur, ante ymaginem beate Virginis in aliquo loco cantum suum finiebant. Nee est pretereundum, quod alique societates una plus quam alia afilictiones diver- sas faciebant. Et, predictis adimpletis, omnes ibant in platea civitatis, divites et pauperes, expectando si ali- quis eos invitaret aut vocaret ad suum hospitium. Et sic invitati et vocati recedebant de licentia superio- rum; et cum non vocatis superiores remanebant, donee essent recepti in hospiciis. Nee aliquis eorum poterat comedere aut remanere in uno loco nisi una vice, — aut suis sumptibus, si plus remanerent, — faciendo tarnen sicut in suis ordinationibus supradictis continetur. Etquamdiu fuit tempus amenumetsiccum, predicta in plateis publice faciebant; quando autem venit tempus pluviale, tune in ecclesiis...”
14

“...256. GILLES LE MUISIT. [ÏS^] Item quod fosse sint profunde sex pedibus et locelli non elevati, et quod in qualibet parrochia sint semper parate tres fosse. Item quod in vigi- liis et in missa fiant ift ecclesiis [fol. 30] exequi^, uno pallio posito super stramina, sicut fit in sërviciis, et luminare secundum possibihtatem et voluntatem amicorum; et quod in exitu eCclesie non conveniant in domibus defunctorum, nee* ponantur banni aut sedes in vicis, nee fiant alia consueta. Item quod nullus de nigro vestiatur 'nisi pater, fra- ter, maritus aut infantes, nee fiat convivium excedens pro decem scutellis. Item fuit proclamatum quod nullus post'nönam in die Sabbati opereretur de quocumque opere, nee venderet aut emeret; item quod in die Dominica nichil venderetur nisi victualia; item quod non essent factores aut venditores taxillorum, nee quod ullus jocus fieret quoquomodo, ubi currerent aut essent taxilli; et quod in talibus nee in aliis nulla essent, sicut esset...”
15

“...258 GILLES LE MUISIT. [1349] quam in vicis latis et locis amplis. Et quando in aliqua domo una persona aut due moriebantur, statim et in brevi decedebant reliqui, ita quod in una domo decem sepissime et plures de una domo vitam finiebant; et in multis domibus canes eciam et murilegi moriebantur. Sic nullus dives, mediocris sive pauper, erat securus, sed unusquisque omni die Domini voluntatem expec- tabat. Et pro certo curati ac capellani, confessiones audientes et sacramenta ministrantes, clerici etiam parrochiarum et cum eis infirmos visitantes, de tali- bus multi decesserunt. Et est sciendum quod in monasterio Sancti Petri Hannonensis1, quia in uno feretro erant reliquie de sancto Sebastiano, prout fuit divulgatum, tanta multi- tudo populi, in tempore quo vigebat mortalitas, ibi conveniebant et confluebant, nobilium videlicet mili- tum, matronarum, personarum ecclesiasticarum, cano- nicorum et religiosorum quorumcumque ordinum, et etiam tocius populi utriusque...”
16

“...264 GILLES LE MU1S1T. [1350] circumquaque depopulabant et vastabant, ut dice- batur. Rumor etiam erat immanis de indulgentia generali ordiuata ad visitandum limina sanctorum apostolorum Petri et Pauli in Romana civitate, sicut fuit in anno m° ccc°. Sed rex Francie, ut dicebatur, et sui consiliarii impedimentum apponebant, hac de eausa quia rex An- glie guerram contra ipsum inceperat, et nolebat quod regnum suum vacuaretur de personis, aliasque pere- grinationes universas ad Sanctum Jacobum et ubique impediendo. Nee valebat aliquis [fol. 33] exire regnum sine regis littera vel mandato. Oratio facta ad sanctum Sebastianum pro morta- LITATE QUE VIGUIT ANNO M° CCC° XLVIIII. O Sancte Sebastiane, Semper vespere et mane... ... Quod mercedem habeamus Et martyrum consortium Et Deum judicem pium. COPIA QUORUMDAM VERSUUM IN UNO LIBRO REPERTORUM : Frequenter cogitans de factis hominum... ... Et loca repetunt nee grata bestiis. QuEDAM AUCTORITATES VETERES REPERTE IN UNO...”
17

“...ANNALES. 301 [1351] Accidit au tem quod, completo dicto negotio, duo de inquisitoribus, cives Gandenses et scabini, de Cur- traco ibant Gandavum; quidam autem miles, vocatus dominus Gerardus de Stienues, qui fueratproclamatus et bannitus, cum suis in via ipsos invasit et interfecit cum uno famulo; quod factum gravissimumest reputa- tum pro eo quod per inquestam facta fuerat justitia. Veneruntque de Gandavo plures missi in Curtracum et de Brugis et de Ypris, et, habito consilio, expecta- verunt adventum comitis qui erat Parisius; post cujus regressum, deliberatione habita ipso presente, domus dicti mi litis est combusta. Anno illo scilicet mil[l]esimo ccc°lj°, reverendus pater dominus Philippus, Tornacensis episcopus, venit et intravit in suo jocondo adventu in Tornacum, descen- dens in monasterio Sancti Martini; venitque processio canonicorum, ut moris est, contra eum, et in ecclesia Beate Marie sollempniter celebravit, dictaque die fecit suum festum in domo...”
18

“...- ciebant, et dicebant quod moneta nova equipollebat monete precedenti; in tantum quod in principio men- sis martii cepit moneta mutari et de die in diem cres- cere in prejudicium mercatorum et omnium aliorum; et parum erat in uno statu quin semper mutaretur. Anno etiam illo videlicet m°ccc°lj0, reverendus pater 1. 2 février 1352 (n. st.). 2. Déclaration du 23 janvier 1352 (n. st.). Cf. Saulcy, Docu- ments monétaires, t. I, p. 301. 3. Déclaration du 3 février 1352 (n. st.). Cf. Saulcy, op. cit., t. I, p. 302. 4. Déclaration du 4 février 1352 (n. st.). Cf. Saulcy, ibid. 5. 4 février 1352 (n. st.)....”
19

“...306 GILLES LE MUI8IT. [1351] a quinquaginta annis noviter transactis et infra mul- tum in scribendo laboravi, et fui in negociis ecclesie cum dominis ecclesie, cum dominis abbatibus, prede- cessoribus meis, et etiam tempore quo prefui quam- plurimum impeditus, et sic senescens visus meus cepit debilitare, et in fine non poteram bene scribere aut legere. Modo accidit quocT anno m° ccc° quadra- gesimo octavo, in vigilia et in die Assumptionis Vir- ginis gloriose jprivatas missas dixi, et quia uno facto vidi me inhabilem ad celebrandum, quia oculi mei erant pejorati et impediti, ab ilia die usque ad tempus in quo visum recuperavi, a celebratione missarum abstinui; et in illo tempore obcecatus fui totaliter, portans per Dei gratiam quod Deus donabat patien- ter. Et ad evitandam ociositatem et ne essem impa- tiens multa in latino et gallico feci registrare, expen- dens in talibus tempus meum, unde multi super patientia mea mirabantur; et toto tempore illo hylaris eram et...”