Your search within this document for 'sua' resulted in 93 matching pages.
 
1

“...GILLES LE MUISIT. 4 finera. — Et quoniam, post ejus decessum et transi- tum ab hoe mundo, Sancta mater Dei Ecclesia de ges- tis et vita ejus atque miraculis fuit sufficienter infor- mata, canonizatus fuit et est cum Sanctis in gloria reputatus; et idcirco non est expediens neque decens quod de temporibus suis in aliquo me intromittam. XJnum audivi de predicto domino rege illustrissimo laudabile quod michi videtur utile posteris intiman- dum1. Secundum consuetudinem suam, quolibet anno die Veneris in Parasceve Domini, psalterium legebat a principio usque in finem. Accidit in uno anno quod quidam nobilis, de illustri genere progenitus, propter multa maleficia per se perpetrata erat in Casteleto Parisius. Die autem Veneris in Parasceve rex in capella sua secundum morem psalterium legebat. Venerunt autem propinqui et amici illius qui in Castelleto erat, cum filio [fol. 47] et fratribus regis, ut dicebatur, ad regem. Rex autem, videns eos, posuit digitum suum super...”
2

“... cardinales et Romanam ecclesiam, in regno Cicilie, in Pullia, in Calabria, et multi eos sustinebant et cum eis erant, et patrimonium sancti Petri et bona Ecclesie in dictis partibus occupabant et levabant. Et dicta Curia [Romana] compatiens more solito misit ad eos pluries ut cessarent ab inceptis; qui, perseverantes in sua malicia, renuerunt obedire et pe- jora de die in diem faciebant; et Mainfredus tanquam rex quatrième fille de Raymond-Bérenger, Sancie, qui épousa Richard, comte de Cornouailles et roi des Romains. Adam de la Halle (éd. Jubinal, t. I, p. 431) n’en parle pas davantage. Nous notons cette coincidence, paree que Gilles a connu le poème d’Adam de la Halle et a du l’utiliser (cf. inf., p. 8). 1. Clément IV....”
3

“...8 GILLES LE MUISIT. [1265] est susceptus. Habitaque deliberatione in pleno con- sistorio, dominus papa, de consilio fratrum, Mainfre- dum excommunicatumcondempnavit deditque regnum Cycilie et totam patriam comiti Karolo antedicto cum benedictione sua, eum mittens cum suis ad inimicos Dei et Sancte Ecclesie depellendos, absolvens eos a reatibus et commissis. Princeps autem Karolus cum suis, licentiatus a domino papa et cardinalibus, nego- tium sibi commissum arripuit letabundus anno Domini m° cc0 sexagesimo quinto. Fuitque a domino papa Cle- mente, qui tune preerat, in regem Cycilie coronatus1. Robertus autem de Flandria, gener ejus et habens ejus filiam in uxorem que Blanka vocatur, filius pri- mogenitus comitis Flandrie Guidonis, secutus est eum cum magna multitudine nobilium et multis armaturis; et ivit cum eo dominus Egidius li Bruns, miles sapiens et in armis expertus, quem dominus Guido, pater ejus, dederat ei ab infantia doctorem et ins- tructorem; fecitque...”
4

“...10 GILLES LE MUISIT. f1268] totam Cycilliam, ettotam patriam, et circuit superpopu- lum timor magnus. Tandem successu temporis, auxi- liante Domino, fecit opus susceptum et totam patriam Sancte Romane Ecclesie reconciliavit et ditioni sue subjugavit, remanens perpetuo regnaturus. Et opus istud complevit anno m° ducentesimo sexagesimo octavo. Quoddam notabile hic ponatur, de quo recolo avun- culum meum1 in mea infantia enarrasse, qui fuit in acie Roberti de Flandria cum nobilibus dominis et aliis. Quodam enim tempore fuit commissum domino de Rave et de Bourgella, militi in armis strennuo et experto, quod, assumptis secum de gentibus Roberti de Flandria, quoddam castrum forte nimis, in quo erant persone patrie, viri et mulieres, congregate, expugna- ret et obsideret, habens preceptum ex parte principis Karoli quod, si vellent ei obedire et reddere se et sua, ipsos reciperet in hunc modum, sin alias, ipsos per vim captos, omnes poneret in ore gladii. Assump- toque...”
5

“...44 GILLES LE MUISIT. [1284-1289] in uxorem, qui genuitei duos filios, Philippum et Karo- lum supradictos. Dominus autem papa, de consilio fratrum, misit ad Philippum, regem Francie predic- tum, inducens eum ad hoe ut iter caperet in Arra- goniam ad finem ut dictum Petrum precibus vel vi reduceret ad obedientiam et sancte Ecclesie Romane clementiam. Philippus autem, tanquam filius obediën- tie, collecto ingenti exercitu Francorum et aliarum nationum, sine dilatione obedivit et, provisis necessa- riis, iter arripuit et secutus est eum populus innume- rus, propter indulgentias maximas quas dominus papa concesserat. Veniens autem rex et acies sua in Arra- goniam, propter intemperiem aeris quia estas erat calidissima et tempestas muscarum [fol. 50] et alio- rum plurimorum incommodorum, infecto negotio, vastata tarnen pro magna parte patria, et propter famem validam redierunt, maxime quia rex Philippus ibidem migravit ab hac vita; et fuit in Franciam repor- tatus et...”
6

“...[1289-1294] CHRONIQUE. 15 cum ingenti exercitu; et venerunt in campo d Oron1 et fixerunt utraque acies sua tentoria; et erat exercitus ducis Brabantie parvus respectu aliorum; fuitque, ut dicitur, dies certa ab utraque parte concorditer assi- gnata. Et venerunt archiepiscopus et sui, non ad diem assignatam, sed pridie, et Brabantinos invaserunt2. Dux autem et sui ad arma cucurrerunt et viriliter res- titerunt, et fuit conflictus ingens et pugna magna, et dux obtinuit victoriam. Et ceciderunt Henricus et Wallerans de Lussembourc, et multi nobiles et igno- biles ceciderunt in ore gladii, et multi fugerunt; comes autem de Gerles, et archiepiscopus, et multi nobi- les capti fuerunt. Et postmodum fuit pax inter eos reformata. Fuitque bellum die sabbati ultima mensis maii3. Anno m° cc0 nonagesimo quarto, tercia die maii, dux Brabantie Johannes, qui habuit victoriam apud Oron super Renum, fuit in quodam4a Bar-le-Duc; et ibidem 1. Ce nom de lieu, que Gilles le Muisit...”
7

“...[1282] CHRONIQUE. 25 corditer novum compromissum. Dictus autem magis- ter Mikael recedens juravit quod votum suum, quem posuerat in unam personam, a se alias nominatam, non mutaret, et venit, per scolas eundo, in domum suam in atrio ubi morabatur; alii autem domini in capitulo remanserunt ad dicendum scrutatoribus vota sua. Unus autem, ut credo, Spiritu Sancto inspiratus, dixit eis : « 0 domini! quando vos estis hic, tot et tante valentes persone, et ad pastorem tante ecclesie eligendum, et in tot diebus interpollatis concordiam habere non potestis, credo quod displicet Deo et omni populo; et sciatis quod super nos clamat totum vul- gus, et ex quo non potestis concordare. Yideamus de magistro Mikaele qui recessit, quid nobis de ipso vide- retur, quia, licet non sit nobilior nee sapientior nee in temporalibus cautior, homo tarnen est bone vite, satis litteratus, frequentans ecclesiam et antiquus. » Statim nobiles et partes eorum responderunt : « Si alii voluerint...”
8

“... scientia naturali, nominaverunt*. Apertoque scrutinio, magister [fol. 54] Stephanus de Susiaco, obtinens semi canonicatum, habens aliquos pro sua parte, contra personam electam ad Romanam Curiam appellavit. Dictusque magister Johannes, auditis arti- culis quos contra se proponere intendebat, attendens suam [senectutem], et quod crassus erat, et quod bene non posset in resistendo laborare, contradicentibus omnibus qui eum nominarant, venit in pleno capitulo, 1. On peut juger ici de la véracité de Gilles le Muisit, entiè- rement d’accord avec le procès-verbal de 1’élection, publié par A. d’Herbomez dans Elections d’évéques a Tournai....”
9

“...28 GILLES LE MUISIT. [1300] et omni juri sibi competent per nominationem de se factam volunta(ta)rie resignavit. Et quia terminus et potestas eligendi expiraverat, et dictus magister Stephanus et illi de sua parte processus suos faciebant et necessaria providebant, decanus autem et capitu- lum qui semper retroactis temporibus concorditer degerant, deliberatione habita diligenti, vocatis secum sapientibus et jurisperitis, postulationem faciendam de persona ydonea summo pontiflci concordaverunt et eandem formaverunt. Et miserunt apud Leodium pro magistro Godefrido de Fontanis, doctore in theolo- gia peritissimus *, et concorditer suam intentionem eidem narraverunt. Qui regratians toto capitulo et singularibus personis, assumpsit in se onus negotium prosequendi; acceptisque litteris et munimentis et ea que necessaria erant, ivit ad Romanam Curiam, tem- pore domini Bonifacii. Tempore illo comes Boloniensis et Alvernensis, qui satis familiaris erat domino pape, acceptis...”
10

“...[1335-1347] CHR0MQUE. 31 cum eo comitantes comes Flandrensis, episcopus Mo- rinensis, et dominus Wallerans de Ligni, et alii nobiles cum multa milicia. Prefuit autem circiter annis octo, sagaciter gubernans in spiritualibus et temporalibus, fuitque omni populo gratiosus. Tandem sanctis- simus pater papa Clemens sextus ordinavit eum car- dinalem in festo beati Mathei * anno m° ccc° quadrage- simo secundo. Vixit dictus dominus Andreas pauco tempore postquam fuit effectus cardinalis. Domum autem episcopalem pro magna parte restauravit. Anno m° trecentesimo quadragesimo secundo, pro- moto domino Andrea, episcopo Tornacensi, ad hono- rem et statum cardinalitatis, dominus papa Cle- mens vj, de sua voluntate et auctoritate, dominum Johannem de Pratis, jurisperitum egregium, qui erat episcopus Lingonensis, reservato dicto episcopatu, transtulit eum, conferendo sibi episcopatum Torna- censem. Anno igitur m° ccc° quadragesimo quarto venit dictus dominus Johannes episcopus in...”
11

“...[1295-1305] CHRONIQUE. 39 de structure; tandem fuit concordatum quod fierent ubi nunc sunt a porta Sancti Martini continuando usque ad Fratres Minores supra Scaldam. Et inceptum fuit feria va post Natale Domini1 et fuit totum per- fectum infra annum. Et tunc facte sunt cathene et posite in vicis ubique, ut in necessitate tenderentur. Anno m° ducentesimo nonagesimo quinto, accepit rex Franchie sententiam de habitatoribus civitatis Tor- nacensis2. Anno m° ducentesimo nonagesimo sexto, fuit fluvius Secane Parisius in tanta habundantia quod Magnus Pons cecidit3. Anno m° ccc° iij°, feria quinta post Quasimodo4, fuit captus prepositus Insulensis cum sua comitiva et adductus in Tornacum et positus in berefrigido. [Fol. 58] Annom0 trecentesimo quinto, Johannes de Gourcielles erat tunc temporis prepositus in Bruleo et major scabinorum. Post emptionem factam fuit dominus de Potis arrestatus pro quodam debito in Bruleo, pro quo erat fidejussor; et post multas altercationes...”
12

“... monasterio cum quatuor equis solum. Causam autem sui adventus et quid quereret scire non potui; facta autem lege et rebus mitigatis, recessit. De omnibus accidentibus et de multis que evene- runt in predicta turbulentia, et qui bene fecerunt aut male, longum esset scribere et bene de pluribus non recolo. Dyerinus autem Pourres et quamplures alii multa bona fecerunt et mala facienda evitarunt, et rectores veteres, paulatim et successive, ad sua et ad suas domos redierunt; tarnen exclusi sunt et fuerunt, long® tempore, de lege et consilio civitatis. Predicta omnia scivi, vidi et audivi....”
13

“... custodire et coercere quod nullus daret sibi bibere aut manducare, invitis decano et capitulo. Et pro tali coercione famine ductus et coactus, exivit de sua voluntate, captusque fuit a custodibus extra atrium et ductus in prisionem ville. Super hoe decanus et capitulum contra prepositos et juratos moverunt questionem. Finaliter ipse fuit restitutus, et in templo, beati Remigii in nocte, positus; et ibi fuit usque ad 1. Vendredi 24 octobre 1309....”
14

“...48 GILLES LE MUISIT. [1294-4295] sanctum virum Petrum, dictum Heremitam, vocatusque fuit Celestinus1. Hic nihil sciens de temporalibus, sed semper totus raptus in celestibus, orationibus instanter intentus et vigiliis divina anteponens, aspirans omni die reverti ad heremum, tandem, sicut dicebatur, de consilio dominorum cardinalium, procurante domino Benedicto, tune cardinali, dictus dominus papa Celes- tinus fecit unam decretalem continentem quod papa potest resignare. Facta [fol. 75 v°] autem dicta decre- tali, et in studiis et ubique publicata, predictus domi- nus papa infra annum resignavit2 et ad locum unde assumptus fuerat est reversus, vivens postmodum religiose et sancte, adeo quod sancta mater Ecclesia, de vita sua et miraculis informata, ipsum canonizavit, atque cum sanctis et electis est reputatus. Anno m° ducentesimo nonagesimo quinto, domini cardinales, ut moris est, in certo loco detenti et coadunati, dominum Benedictum, cardinalem, in sum- mum...”
15

“... de secunda, vocata Elisabeth, que fuit [fol. 76] filia comitis de Luschen- bourc, habebat tres filios : Johannem, primogenitum, Guidonem, secundum, et Henricum, tercium, et unam filiam que Philippa fuit appellata; fuitque dicta Phi- lippa Philippi regis Grassi filiola. Anno m cc xcvj vel circiter, dominus Guido, comes Flandrie predictus, habito consilio cum suis filiis, et cognatis, et nobilibus, et villis sui comitatus, per bonos mediatores et sapientes laboravit quod ma- trimonium fieret de primogenito filio regis Anglie et de Philippa, filia sua supradicta; fueruntque facte conventiones ab utraque parte et paxiones ordinate. 4...”
16

“...GILLES LE MUISIT. 50 [1296] Dominus autem Philippus, rex Francie, hoe cognito, totum suum consilium convocavit, et, deliberatione habita diligenti, mandavit dicto Guidoni comiti quod supersederet de dicto matrimonio cum rege Anglie pro filia sua contrahendo, et quod hoc facere non debebat sine sua voluntate et permissu; de qua re dictus comes et sui quamplurimum sunt turbati. Ex causa igitur supradicta orta est grandis altercatio inter dictos principes, dominum regem Franchie scilicet et comitem, et consiliarios eorumdem. De paribus autem Franchie et de baronibus aliqui erant pro parte dicti comitis. Tandem dictus dominus rex, post multos processus factos et post multas comminationes, man- davit pro dicta Philippa, filiola sua, ut sibi mitteretur; que missa fuit bona fide ad regem; rex autem in pri- sione sua per longum tempus earn detinuit1. Comes autem, de consilio filiorum et amicorum suorum et nobilium sui comitatus misit ad dominum papam Boni- facium et...”
17

“...[1297] CHRONIQUE. 53 ante eum; qui, percipiens quod parum proficere pos- set, iter arripuit versus villam Insulensem et se domino regi presentavit, a quo cum sua acie est receptus honorifïce. Gombusta autem sunt suburbia dicte ville circum- quaque, et domus fratrum et sororum de ordine Pre- dicatorum, que magnifice constructe erant extra mu- ros1; et ville campestres undique sunt destructe et monasteria depopulata, maxime, quod dolendum fuit, monasterium dominarum de Flines, et, proh dolor! alique moniales violate et cum confusione ducte in acie. De quo facto rex et barones plurimum fuerunt conturbati et de violatoribus maxima vindicta capta fuit. Fueruntque missi de Tornaco trecenti servientes ad mandatum regis cum paraturis. Et stetit rex coram dicta villa per spatium undecim ebdomadarum. Venitque eo tempore in Tornaco, in vigilia Nativi- tatis beate Marie2, et stetit in monasterio Beati Martini, domina Johanna, regina Franchie, et cum ea domina Machtildis...”
18

“...54 GILLES LE MUISIT. [1297] date, ita quod dictus Robertus cum suis exivit secure1. Johannes autem, comes Hannonie, cognatus germa- nus Roberti Flandrie, qui portabat arma a kievirons, consilio habito, cepit portare arma Flandrie, et se presentavit cum suis ut eum videret Robertus in tali- bus armis; et ab illo die et deinceps portavit dicta arma toto cursu vite sue2. Fuitque concordia facta tabs quod illi de villa Insu- lensi, de Duaco, de Retunia, de Orchies et Castella- nie3, se regi reddiderunt, tali conditione quod homagia facta sint ei et quod totum erit in sua juredictione; et dominabatur eis donee comes; et Flandrenses acquisierint perpetuo decem millia librarum annuatim4 in regno Franchie. 1. Lille ouvrit ses portes le ler septembre 1297; le même jour, Robert de Béthune rentra en Flandre. 2. Jean d’Avesnes, ne se résignant pas & accepter la sen- tence de saint Louis, qui avait adjugé le Hainaut aux enfants du premier lit de Marguerite, comtesse de Flandre...”
19

“...[1297] CHRONIQUE. 55 Et sic predictis ordinatis, rex cum suo exercitu ivit versus [fol. 77 v°] villas de Ypris et de Brugis; que ville cum patria circumquaque se reddiderunt regi; et sic per villam d’Englemoustier et de Curtraco cum sua acie est reversus et venit versus Tornacum, licenciato suo exercitu. Et intravit in Tornacum in die sancti Dyonisii1, et dominam reginam visitavit et sic versus Parisius est reversus. — Et in illo anno stella comata apparuit. — Et domina regina regem est secuta. — Guido autem comes Flandrie cum libe- ris suis erat in villa Gandensi, que tunc pro parte ejus erat2. — Post recessum domini regis, Flandria quievit aliquo tempore super guerris inceptis. Quo tempore dominus papa Bonifacius motus est contra dominum regem Franchie, tam propter factum comitis Flandrie quam ex diversis causis aliis, et quia utebatur de consilio comitis Attrebatensis et fratrum ejus, et de consilio Petri dicti Flote et quorumdam aliorum, et non de consilio...”
20

“...58 GILLES LE MUISIT. [1300] regem et comitem Guidonem ejusque liberos, et con- siliarios eorum, ad pacein reformandam; et pares Franchie et barones multum laborabant ad reconci- liandum comitem domino regi. Et dimiserat dominus rex constabularium, dominum deNeella, ad gubernan- dum partem Flandrie que sibi obedierat; qui multum gratiose eos gubernavit. Tandem, infra dictum tem- pus, pares et barones Franchie, et amici dicti comitis, dederunt ei consilium ut domino regi obediret et poneret se in sua voluntate. Et dominus Karolus, fra- ter regis, promisit et fidejussit ei cum aliis sibi ferre auxilium, et erga dominum suum et fratrem, pro dicto comité, quantum posset, interponere partes suas. Dictus autem comes, habito consilio cum suis liberis et amicis, confisus in promissionibus antedictis, con- sensit ire ad dominum regem, et veniam petere, et se ponere in sua voluntate et prisione. Annoigitur millesimoettrecentesimo, Guido, comes Flandrie, Robertus et Guillelmus...”