Your search within this document for 'proximo' resulted in five matching pages.
1

“...122 GILLES LE MUISIT. 11339-1340] infra civitatem. Flandrenses vero combusserunt villas circumquaque et fecerunt dampna maxima, et die Mercurii1 recesserunt; et fuit causa recessus eorum, quia illi de Insula exierunt cum gentibus regis et pugnaverunt cum Anglicis et, cesis pluribus, ceperunt comitem dictum Sallembrin2 quem ad regem Francie miserunt3. Anno eodem m° trecentesimo tricesimo nono, fuit prononciata sententia per episcopum Silvanectensem et abbatem Sancti Dyonisii in Francia super Flandren- ses et dilatio data eisdem hiis qui reverti vellent usque ad festum Pasche proximo venturo. Accidentia que sequuntur evenerunt in anno M° CCC° QUADRAGESIMO. Anno m° trecentesimo quadragesimo, in nocte sancto (sic) Pasche4, dominus Symon de Hannonia, spurius, remisit conestabulario qui erat in Tornaco omagium de domo de Bruella; et misse fuerunt ibi 1. 12 avril 1340 (n. st.). 2. Selon la Chronographia (éd. Moranvillé, t. II, p. 98-104), le comte de Salisbury...”
2

“...°] sententiam sed ad faciendum melio- rem tractatum pacis. Item quod antedicti missi erunt ad dictam Curiam infra festum sancti Johannis2 proximo venturum; 1. Cette trêve n’est pas publiée dans le recueil de Rymer. On trouve : le texte latin dans Adam de Murimuth, éd. Thomp- son, p. 129-135; le texte francais, a partir de « est accordé » [concordatum est...), dans Robert d’Avesbury, éd. Thompson, p. 344. Le texte francais, reproduit par les Grandes Chro- niques, éd. P. Paris, t. V, p. 421, a du être traduit sur 1’ori- ginal latin (le protocole y est écourté). Ici le protocole fait défaut. 2. 24 juin 1343....”
3

“...140 GILLES LE MUI SIT. [1343] quod dicte res erunt expedite per adjutorium Dei per Sanctissimum Patrem infra festum natalis Domini proximo venturum. Si terminus non fuerit prolonga- tus de assensu dictorum nobilium et si Santissimus Pater esset impeditus per aliquam legittimam causam ita quod non possit intendere ad predicta vel quod non possit poni concordia inter dictos reges, propter hoc non manebit quin treuge modo date durent et durabunt usque ad tempus et terminum qui sequitur. Item ex nunc, ad finem quod rex posset melius et pulcrius habere effectum, treuge sint concordate usque ad festum sancti Michaelis mense septembri proximo venturum1, et de dicto festo usque ad finem trium annorum proximo sequentium, per dictos reges Franchie et Anglie, Scotie, comitem Hannonie et alli- gatos dictorum regum, videlicet ducem Brabantie, ducem de Gerles, marcisium de Julers, dominum Johannem de Haynau et gentes Flandrie et in omnibus terris regum, comitum et ducum...”
4

“...142 GILLES LE MUISIT. [1343] Item quod nullus qui sit in obedientia unius partis, pendentibus treugis, non possit venire ad obediendum alteri parti et quod non sit obediens tempore dicta- rum treugarum. Item quod nichil sit datum aut promissum a dictis partibus aliquibus propter guerram movendam directe aut indirecte. Item quod dicte treuge sint affirmate per juramen- tum utriusque partis. Item quod dicte treuge publicentur ab utraque parte in sua atie, in Britannia modo, et in Gasconia infra quindecim dies, et in Flandria infra xv1"” dies, et in Anglia et in Scotia infra quadraginta dies. Item quod omnes in prisione detenti et capti ab utraque parte et omnia eorum bona, durante sufferen- tia facta per cardinales, videlicet [a] Dominica ante festum sancti Vincentii proximo venturum1 usque ad diem presentem, ponantur extra prisionem franchi et redditi, sicut pertinebit de ratione. Item, durantibus dictis treugis, nulla novitas nee forefactum fiat ab utraque parte...”
5

“...234 GILLES LE MUIS1T. [1349] Decanus autem et capitulum, qui, sede vacante1, erant ordinarii, convocaverunt de religiosis mendi- cantibus et de peritis pluribus, cum illis qui scripse- rant verba dicti predicatoris, et cum multis aliis per- sonis discretis et venerandis examinantes eos super propositis et dictis in predicatione antedicta a dicto fratre, et super hoe deliberaverunt; et fecerunt publi- care quod totus clerus et religiosi omnes et populus, processionem faciendo, convenirent nudis pedibus sine camisiis die Martis proximo venientis2 et fieret pro- cessio in parrochiali ecclesia Beate Katherine, a quo loco redirent in monasterium Sancti Martini, ibique predicaretur verbum Dei. In qua processione porta- tum fuit a domino decano cum uno alio canonico sacerdote sacratissum sacramentum corporis Domini nostri Jhesu Cristi; conveneruntque omnes in dicto monasterio; non tamen fuit tanta [multitudo], sicut fue- rat in Dominica precedenti. Frater autem Robertus, de...”