Your search within this document for 'medio' resulted in eight matching pages.
1

“...CHRONIQUE. 11 retur(sic) quia non feceratquod sibi fuerat imperatum. Dominus autena Egidius Li Bruns supradictus, audiens quod rex diffinierat sententiam mortis super domi- num militem quern dictus Robertus cum aliis nobili- bus secum adduxerat, veneruntque Robertus et Egy- dius, assumptis secum potentioribus sue aciei, in regis presentia, dicentes ei : « Domine nos audivimus quod vos dominum de Bourgella, compatriotam nos- trum, militem strennuissimum, morti adjudicastis. » Et rex dixit ita esse. Tune Robertus, ejus gener, de con- silio domini Egidii Le Brun, sic respondit : « Illus- trissime domine [fol. 49], tunc oportet quod miles in suocastro capiatur. » Etrex, motus in iram, dixit quod in castro, si quod haberet, caperetur. Tune Robertus et sui recedentes, dictus Egidius existens mariscalcus totam aciem Roberti cum suis complicibus in certo loco adunavit, et militem posuit in medio aciei; et mis- sus fuit ad regem qui diceret: « Domine, miles domi- nus de...”
2

“...36 GILLES LE MUISIT. [1283-1288] in nocte et die beati Mathei1, et est finis francisie et solutionis in die beati Remigii2. Anno m° ducentesimo octogesimo octavo, castrum de Bruleo, et inter duos pontes usque in medio fluvii Scalde, vel citra usque ad locum qui vocabatur Petra Fameleuse, erat totum de dominio domini de Mauritania et castellani Tornacensis; et habebat ubique omnimo- dam justiciam. Et ibi proclamati et banniti de Tor- naco, perpetuo, sive ad annos, sive ad pecunias, habebant ibi refugium et ibi se tenebant, venientes sepissime usque ad dictum terminum ; et occisores et forefactores in Tornaco, quando poterant evadere, ibidem fugiebant. Et per longum tempus hoc dura- vit. Tandem quidam civis, dictus Willelmus Castagne, cum aliis sapientibus, de consilio traclaverunt erga dominum castellanum, et etiam cum domino comite Blesensi, de villa dicta de Callidis Furnis, in qua habe- bat dictus [fol. 57] comes omnimodam justiciam in dicta villa sicut...”
3

“...[1337-1338] CHRONIQUE. 113 tis personis; et ibi fuit captus frater comitis Flandrie spurius et ductus in Angliam1. Anno m° trecentesimo tricesimo septimo, intrante quadragesima, Jacobus de Artevelde, assumptus con- corditer ab illis de Gandavo eorum capitaneus2, pepi- git fedus et fecit primo concordiam cum rege Anglie3. Anno eodem, Dominica in medio quadragesime4, fuit predicatum in foro Tornacensi in presentia episcopi Silvanectensis et abbatis Sancti Dionysii supra Gan- denses. Anno m° trecentesimo tricesimo septimo, feria ter- cia ante Pascha5, venit conestabularius Francie in Tor- 1. La bataille eut lieu le 11 novembre. Ce bltard de Flandre s’appelait Gui. (Breve Chronicon Flandrie, éd. De Smet, Cor- pus Chronicorum Flandrie, t. III, p. 6.) 2. Le carême en 1338 commenga le ler mars. Selon Frois- sart (2e rédaction, éd. Luce, t. I, p. 392), Jacques fut pris pour chef par les Gantois a la Saint-Michel (29 septembre) 1337. Le Breve Chronicon (éd. cit., t. III, p...”
4

“...CHRONIQUE. 141 [1343] Item quod dicte treuge custodiantur in Britannia inter dictos reges et adherentes, licet dicant se habere jus in ducatu. Item quod civitas de Vanes retineatur in manu dominorum cardinalium ad tenendum in manu eorum, nomine Sanctissimi Patris, per eos vel alterum eorum si unus deficeret, toto durante tempore dictarum treugarum, et in fine ipsarum cardinales facient suam voluntatem. Item propter absolutionem Flamingorum et propter sententias quas incurrerunt, cardinales laborabunt sol- licite quod absolutionem habeant et quod [fol. 107] bona et opportuna sint inventa. Item quod comes Flandrie tanquam dominus sine medio non tanquam superior remaneat in Flandria, durantibus treugis, et in hoc consensiat populus Flandrensis. Item ad comitem de Monfort sint deliberate et observate ea que sibi promissa fuerunt coram civi- tate de Nantes vel intus per ducem Normannie, de quibus apparebit sufficienter. Item quod, si aliqui(s) in Gasconiavel alibi...”
5

“... quod acciperet filiam regis Anglie in uxorem. Brugen- ses vero et illi de Franco, videntes non veile comitem ista facere, promiserunt sibi ferre auxilium et juvamen contra omnes. Anno predicto videlicet quadragesimo sexto, in medio marchii, duxerunt consilia trium villarum de Flandria comitem eorum, Ludovicum supradictum, apud Bergis Sancti Winnoci1. Dicebatur autem quod invitus fecit, petens dilationem ac tempus complendi 1. Édouard III arriva a Bergues le 13 mars 1347 (n. st.). Ce jour-la, Louis de Flandre dut accepter le mariage qui lui était offert. Le contrat est daté du 14 mars (Kervyn, Histoire de Flandre, t. III, p. 318)....”
6

“... cons- pectu tocius populi, reatum suum, et proditionem quam facere debebat, confessus est. Fuitque in medio mensis aprilis de dicto Gauwaino facta crudelis et publica justicia, et ductus per omnes vicos et plateas dicte civitatis, et a populo illusus plus quam dici possit; et mortuus est in tormentis. Anno supradicto, in medio mensis aprilis, quidam de P. Paris, t. Y, p. 468-470.) Cf. Chronographia, éd. Moranvillé, t. II, p. 241, et Chronique normande, éd. Molinier, p. 279, note. 1. Le personnage que Gilles le Muisit appelle ici Jean de Chalon est le même que Jean de Vervins, seigneur de Bosmont, dont il est encore question plus loin, p. 174 et 175. 2. 1” avril 1347....”
7

“...ANNALES. 233 [1349] Dominica1 remanserunt, agentes penitentiam suam ut alii. Dictusque Frater Predicator obtinuit licentiam a decano et capitulo, ut in loco in quo frater Gerardus predicaverat, hoe est in monasterio Sancti Martini Tornacensis, posset proponere verbum Dei; fuitque de hoc rumor magnus per totam civitatem. Conve- nitque tanta virorum ac mulierum multitudo, quod non est visum in Tornaco tantam multitudinem adu- nare, quia vix platee in monasterio poterant populum recipere. Frater autem antedictus cepit predicare dicens : « Nisi granum frumenti cadens in terra mor- tuum fuerit2 et cetera... »; propositisque plurimis, quasi in medio sermonis descendit ad materiam illorum, cum quibus venerat, qui penitentiam faciebant, vocans societatem rubeos milites, et imponens fratribus de ordinibus Mendicantium quod contra devotionem assumpte penitencie predicabant, et quod multis ut cessarent [fol. 17 v°] suadebant, vocans tales fratres scorpiones et antichristos...”
8

“...- tiebantur eorum labori; et sic faciebant in secunda et in tercia vice, cantoribus in medio circuli cantantibus, in quibus erant duces eorum, curati scilicet aut reli- giosi Mendicantes religionum diversarum. Factis autem circulis et afflictionibus suis, prosternendo et verbe- rando, finita cantilena, omnes genua flectebant, et unus religiosus faciebat commendationes et orationes, sicut fit in ecclesiis in funeribus et in fine sermonum; et tam diu erant flexis genubus, quousque ipse finierat commendationes suas atque preces, et tanlas faciebant prosternationes et afflictiones, quod piissiinum erat et 1. Deux de ces chants ont été publiés par Leroux de Lincy, dans son Recueil de chants historiques francais, lre série, p. 237 et suiv. «...”