Your search within this document for 'fuit' resulted in 222 matching pages.
 
1

“...CHRONIQUE. 3 Et habebat dictus frater Vincentius a domino rege auctoritatem videndi liberarias in regno Francie. Et contigit quod venit in nostro monasterio Sancti Mar- tini dictus frater, et aperta est ei liberaria, et vidit omnia sicut sue placi[fol. 46 v°]ta fuit voluntati. Unde audivi a predecessoribus nostris antiquis et viventibus tune temporis, quod dictus frater dixerat quod in nullo monasterio cujuscumque ordinis inve- nerat tam bonos libros et sufficientes, tam bona et vera originalia, moralia et antiquas hystorias, sicut invenerat in nostra liberaria. Et multum habuit monas- terium nostrum commendatum, dicens, sicut dicitur in vulgari, quod per fragmenta apparet qualis potus fuit, dicens etiam quod bene apparebat quod mona- chi scripturas plus amabant quam carnis vitia et ocia, supplicans conventui, ut semper in melius proficerent. — Et audivi a multis predecessoribus nostris viris religiosis quod omni tempore, tam in hyeme quam estate, semper monachi...”
2

“...GILLES LE MUISIT. 4 finera. — Et quoniam, post ejus decessum et transi- tum ab hoe mundo, Sancta mater Dei Ecclesia de ges- tis et vita ejus atque miraculis fuit sufficienter infor- mata, canonizatus fuit et est cum Sanctis in gloria reputatus; et idcirco non est expediens neque decens quod de temporibus suis in aliquo me intromittam. XJnum audivi de predicto domino rege illustrissimo laudabile quod michi videtur utile posteris intiman- dum1. Secundum consuetudinem suam, quolibet anno die Veneris in Parasceve Domini, psalterium legebat a principio usque in finem. Accidit in uno anno quod quidam nobilis, de illustri genere progenitus, propter multa maleficia per se perpetrata erat in Casteleto Parisius. Die autem Veneris in Parasceve rex in capella sua secundum morem psalterium legebat. Venerunt autem propinqui et amici illius qui in Castelleto erat, cum filio [fol. 47] et fratribus regis, ut dicebatur, ad regem. Rex autem, videns eos, posuit digitum suum super...”
3

“...6 GILLES LE MU1S1T. [1265] Accidit autem quodam tempore quod debebant simul prandere dicte tres sorores, dueque juniores laverunt simul et non vocaverunt secum sororem suam primo- genitam, dominam comitissam, dicentes ad invicem quod non deberet comitissa lavare cum reginis; hoe videns et audiens, soror earum multum est indignata et turbata. Yespere autem facto, fuit in lecto cum comité, marito suo, et cepit fiere et lugere, et gemi- tus magnos emittere; unde comes admiratus requisivit [fol. 47 v°] ab ea causam talium luctuum et gemi- tuum, illaque intimavit sibi de lavatione predicta dua- rum sororum suarum et de verbis que dixerant. Comes autem dixit ei amicabiliter : « Soror, ne tur- beris, quia de cetero non cessabo nee quiescam donee fecero te reginam, sicut sunt sorores tue supradicte. » Eodem tempore Mainfredus et Conrardinus, nepos ejus, de genere Frederici imperatoris, qui fuit condemp- natus, moverunt magnam guerram contra dominum papam1, dominos...”
4

“...[1266-1268] CHRONIQUE. 9 Vicit autem princeps Karolus supradictus Main- fredum et occidit eum in bello cum maxima multitu- dine suorum anno eodem. Sed Conrardinus, nepos ejus, in bello fuit captus et adductus ante regem; eratque juvenis elatus et magni cordis, et se nobilio- rem tocius mundi reputabat, et regi ad interrogata superbe respondebat. Unde accidit quod dominus rex dixit ei : « Conrardine, si tu teneres me in tua pri- sione sicut te teneo, quid faceres de me? » Respon- dit quod sine dilatione sententiam haberet capitalem. Rex autem non fuit motus ut sapiens, sed paulisper subridens dixit : « Ex ore tuo te judico quia, sicut michi facere judicasti, fiet tibi. » Statim cum indigna- tione respondit : « Quis est in toto mundo qui me [fol. 48 v°] ausus esset decollare? » Cui princeps Karolus respondit : « Karolus, frater regis Fran- cie, rex Gycilie et gladius Sancte matris Ecclesie, caput tuum faciet detruncari ». Et sine mora, man- datis pannis sericis cum...”
5

“...10 GILLES LE MUISIT. f1268] totam Cycilliam, ettotam patriam, et circuit superpopu- lum timor magnus. Tandem successu temporis, auxi- liante Domino, fecit opus susceptum et totam patriam Sancte Romane Ecclesie reconciliavit et ditioni sue subjugavit, remanens perpetuo regnaturus. Et opus istud complevit anno m° ducentesimo sexagesimo octavo. Quoddam notabile hic ponatur, de quo recolo avun- culum meum1 in mea infantia enarrasse, qui fuit in acie Roberti de Flandria cum nobilibus dominis et aliis. Quodam enim tempore fuit commissum domino de Rave et de Bourgella, militi in armis strennuo et experto, quod, assumptis secum de gentibus Roberti de Flandria, quoddam castrum forte nimis, in quo erant persone patrie, viri et mulieres, congregate, expugna- ret et obsideret, habens preceptum ex parte principis Karoli quod, si vellent ei obedire et reddere se et sua, ipsos reciperet in hunc modum, sin alias, ipsos per vim captos, omnes poneret in ore gladii. Assump- toque...”
6

“...CHRONIQUE. 11 retur(sic) quia non feceratquod sibi fuerat imperatum. Dominus autena Egidius Li Bruns supradictus, audiens quod rex diffinierat sententiam mortis super domi- num militem quern dictus Robertus cum aliis nobili- bus secum adduxerat, veneruntque Robertus et Egy- dius, assumptis secum potentioribus sue aciei, in regis presentia, dicentes ei : « Domine nos audivimus quod vos dominum de Bourgella, compatriotam nos- trum, militem strennuissimum, morti adjudicastis. » Et rex dixit ita esse. Tune Robertus, ejus gener, de con- silio domini Egidii Le Brun, sic respondit : « Illus- trissime domine [fol. 49], tunc oportet quod miles in suocastro capiatur. » Etrex, motus in iram, dixit quod in castro, si quod haberet, caperetur. Tune Robertus et sui recedentes, dictus Egidius existens mariscalcus totam aciem Roberti cum suis complicibus in certo loco adunavit, et militem posuit in medio aciei; et mis- sus fuit ad regem qui diceret: « Domine, miles domi- nus de...”
7

“..., primogeniti Guidonis comitis Flan- drie, que erat domina de Cortraco1; et propter anti- quam familiaritatem quam invicemhabuerant, assump- sit iter ad earn visitandam; et venit, et fuit in Tornaco receptus honorifice, et mandavit hospicium in monas- 1. La dame de Courtrai, dont il est ici question, est Béa- trice, fille de Henri II de Brabant; elle avait épousé en pre- mières noces Henri Raspe, landgrave de Thuringe (-j- 16 fé- vrier 1247), puis Guillaume de Flandre, fils ainé de Guillaume de Dampierre et non de Gui, comme le dit ici Gilles le Muisit. Devenue veuve le 6 juin 1251, elle re^ut en douaire la sei- gneurie de Courtrai....”
8

“... postea in Cycilliam. Et decessit ab hac vita anno m° cc0 octogesimo quarto. Anno m° cc0 octogesimo quarto, Petrus, rex Arra- gonie, fretus consilio, ut dicitur, malignorum, contra dominum papam, dominos cardinales et Romanam Curiam movit causam, et fuit grandis altercatio inter eos et renuit dictus Petrus obedire. Ob quam causam dominus papa fecit monitiones et processus contra eum et finaliter eum condempnavit, excommunicans omnes illos et illas qui nominarent eum regem. Phi- lippus autem, rex Francie, filius illustrissimi regis Ludovici, sororem dicti Petri de Arragonia1 duxerat 1. Isabelle....”
9

“...44 GILLES LE MUISIT. [1284-1289] in uxorem, qui genuitei duos filios, Philippum et Karo- lum supradictos. Dominus autem papa, de consilio fratrum, misit ad Philippum, regem Francie predic- tum, inducens eum ad hoe ut iter caperet in Arra- goniam ad finem ut dictum Petrum precibus vel vi reduceret ad obedientiam et sancte Ecclesie Romane clementiam. Philippus autem, tanquam filius obediën- tie, collecto ingenti exercitu Francorum et aliarum nationum, sine dilatione obedivit et, provisis necessa- riis, iter arripuit et secutus est eum populus innume- rus, propter indulgentias maximas quas dominus papa concesserat. Veniens autem rex et acies sua in Arra- goniam, propter intemperiem aeris quia estas erat calidissima et tempestas muscarum [fol. 50] et alio- rum plurimorum incommodorum, infecto negotio, vastata tarnen pro magna parte patria, et propter famem validam redierunt, maxime quia rex Philippus ibidem migravit ab hac vita; et fuit in Franciam repor- tatus et...”
10

“...[1289-1294] CHRONIQUE. 15 cum ingenti exercitu; et venerunt in campo d Oron1 et fixerunt utraque acies sua tentoria; et erat exercitus ducis Brabantie parvus respectu aliorum; fuitque, ut dicitur, dies certa ab utraque parte concorditer assi- gnata. Et venerunt archiepiscopus et sui, non ad diem assignatam, sed pridie, et Brabantinos invaserunt2. Dux autem et sui ad arma cucurrerunt et viriliter res- titerunt, et fuit conflictus ingens et pugna magna, et dux obtinuit victoriam. Et ceciderunt Henricus et Wallerans de Lussembourc, et multi nobiles et igno- biles ceciderunt in ore gladii, et multi fugerunt; comes autem de Gerles, et archiepiscopus, et multi nobi- les capti fuerunt. Et postmodum fuit pax inter eos reformata. Fuitque bellum die sabbati ultima mensis maii3. Anno m° cc0 nonagesimo quarto, tercia die maii, dux Brabantie Johannes, qui habuit victoriam apud Oron super Renum, fuit in quodam4a Bar-le-Duc; et ibidem 1. Ce nom de lieu, que Gilles le Muisit...”
11

“...16 GILLES LE MUISIT. [1266-1290] astiludiando fuit percussus in brachio et vulneratus; de quo vulnere migravit ab hac vita. II DE CASTELLANO TORNACENSI ET DE ADVOCATO ALIQUA NOTABILIA. Anno m°cc°sexagesimo sexto, venit Johannes, domi- nus de Mauritania et castellanus Tornacensis, in suo jocundo adventu, et fuit receptus honorifice a civibus, sicut erat antiquitus consuetum. Habuitque quatuor fratres : Guillermum, Arnulphum [fol. 50 v°], Thomam et Balduinum, et uxoratus nondum erat; accepitque postmodum in uxorem Mariam d’Esconfflans, mulie- rem nobilem et parem sibi matrimonio copulari. Anno m° cc0 sexagesimo nono, venit dicta Maria d’Esconfflans, domina de Mauritania, ut castellana in civitateTornacensi, fuitque recepta cum sollempnitate, ut moris est; fuitque progenita ex eis Maria, nullum alium habentes heredem, que supervixit patrem et matrem et fuit heres. Anno m° cc0 nonagesimo, octavo1 die aprilis, venit dicta Maria heres et fuit recepta, prout erat consue...”
12

“...[1290-1307] CHRONIQUE. 17 que erant patrui dicte domicelle, fuit concordaturn quod ipsa fuit conjuncta matrimonio nobili et illustri viro Johanni de Vreson, filio domini Godefridi, qui erat frater germanus illustrissimi principis Johannis, ducis Brabantie. Anno millesimo ducentesimo nonagesimo septimo, decima die octobris, venit dictus Johannes de Vreson tanquam castellanus, et receptus fuit ut moris est; fuitque dictus Johannes cum aliis principibus et nobi- libus in bello ante Curtracum, anno Domini m° ccc° secundo, interemptus; et sic remansit vidua ejus uxor, domina castellana, que luxit eum per tongum tempus, ut decuit. Fuitque illo tempore mirabilis eventus; quia ma- trone, de nobilibus viris suis viduate, muitum lugebant et se per nuntios aliquando, et sepe invicem persona- liter visitando, prout melius poterant visitantes; tan- dem contigit quod, nescio quo instinctu, in illo tem- pore quidam se mutuo coadunantes, euntes per patriam, fingentes se religiosos...”
13

“...18 GILLES LE MUISIT. [1307-1314] moris est feminarum, fidem adhibuit illis deceptori- bus, vo[fol. 51 jcatis Loe-Dieu. Processum receptionis et omnium accidentium de illo, qui se flngebat esse Johannem de Yreson, pretermitto, quia certitudinem non scirem scribere nee reddere rationem; quod tarnen audivi et vidi, testificor sicut sequitur. Anno m° ccc° septimo, vicesima tercia die februarii, venit in Tornaco cum magna comitiva quidam, gerens se tanquam esset Johannes de Vreson, et cum eo dominus Ludovicus, comes de Evreus, frater Philippi regis Francie; et visitavit ecclesiam Beate Marie Tor- nacensis, et venit et se presentavit tanquam castella- nus; et erat opinio vulgi diversa, quia alii dicebant ipse est, alii dicebant non. Ivit tarnen in castello in Bruleo tanquam dominus, et post apud villas deLutosa et Condato, et per totam castellaniam fuit receptus et dominatus est, et fuerunt sibi a monasteriis, capitulis, villis, nobilibus et ignobilibus, dona plurima...”
14

“...[1289-1314] CHRONIQUE. lg castellana pre dolore mortua est, et quia nullum de came propria habuit heredem, Balduinus, patruus ejus, dominus de Landas, tribus fratribus suis mor- tuis, et junior, de tota terra heres fuit; dictusque Ingelrannus processu temporis tantum laboravit quod dictus Balduinus omne jus, quod habebat in Mauritania et castellania, regi vendidit; et sic fuit et adhuc est regi et regno applicatum1. Et audivi a pluribus quod deceptor castellane fuit vivus in fossa suffocatus. Anno m cc octogesimo nono venit primo in Tor- naco, tanquam advocatus Tornacensis [fol. 51 v°], Hellinus d’Armentires. Anno m° ccc° secundo, mortuo Hellino d’Armen- tieres, venit successor ejus, dominus Anselmus de Aigremont, tanquam advocatus Tornacensis. III BA. QUE SEQUUNTUR GURAVl INSERERE IN PRESENTI OPUSCULO AD NOTIGIAM FUTlTRORUM, DE ECCLESIA Beate Marie Tornacensis et de quibusdam acci- DENTIBUS, AC ETIAM DE PONTIFICENTIBÜS DOMINIS EPISCOPIS QUI PREFUERUNT IN PREFATA...”
15

“...20 GILLES LE MTJISIT. [1213-1247] PRESENTEM MILLESIMUM TRECENTESIMUM QUADRAGE- SIMUM SEPTIMUM. Anno m° ducentesimo tercio decimo, fuit consecrata nobilis ecclesia Beate Marie Tornacensis1. De beatissimo Eleutherio, vita ejus poterit reperiri in libraria nostra2. Fuit autem corpus ejus, quod erat apud Blandinium, in feretro novo positum a domino Waltero de Marvis episcopo in Valle de Vinea; et ibi populus Tornacensis congregatus. Et quia canonici Tornacenses dicunt totum corpus sancti Eleutherii se habere, monachi etiam Sancti Martini Tornacensis, ibi- dem comparentes, dixerunt e contrario caput sancti se habere. Et quia in loco apud Blandinium, unde fuerat corpus elevatum, fuit sepulta juxta eum sancta Blanda, dominus episcopus precepit canonicis et monachis ut afferent unusquisque caput tale quod habebat. Tenens autem in conspectu populi utrumque caput, et quod caput monachorum erat majus capite canonicorum, dixit secundum vulgare proverbium de capite canonico...”
16

“...[1219] CHRONIQUE. 21 deterrninans, commisit Deo et sancto diffinire; et sic habet unusquisque quod antea possidebat. Facta autem fuerunt predicta anno ra0 cc0 quadragesimo septimo. Predicta audivi pluries enarrare a duobus monachis antiquis qui dicebant se ibidem fuisse. [Fol. 52.] De dominis pontificibus qui ab antiquo rexerunt Noviomensem et Tornacensem ecclesias, et quomodo dicti episcopatus fuerunt separati, et quo- modo dicte ecclesie proprium pastorem habuerunt, et accidentia a principio usque ad tempus domini Wal- teri de Marvis, credo quod penes ecclesiam Tornacen- sem sunt aut esse debent registrata; in nostro autem monasterio Sancti Martini Tornacensis, inlibraria, plu- rima registrata continentur, videlicet in voluminibus de Restauratione ecclesie et de Antiquitate urbis Tor- nacensis1. Anno m° cc0 xix°, fuit electus per capitulum con- corditer antistes et episcopus dominus Walterus de 1. Selon Sanderus (Bibliotheca belgica manuscripta, t. I), la...”
17

“...22 GILLES LE MUISIT. [1219-1267] Marvis, canonicus et de gremio ecclesie. Vidi autem religiosos monachos et plures personas seculares que se vidisse eum asserebant et quod antistes fuit reli- giosus, visitans et predicans in ecclesiis, pauperes recreans, et qui omnibus bonis operibus insudabat; cujus anima in pace requiescat. Deditque prebendas et beneficia personis iitteratis et bene moriginatis, prefuitque circiter annis triginta duobus. Anno m°cc° quinquagesimo primo, postquam domi- nus episcopus de Marvis viam universe carnis ingres- sus est, decanus et capitulum concorditer elegerunt dominum Walterum de Cruce, concanonicum suum et de gremio ecclesie, qui fuit litteratus et de nobili pro- genie, sequens in omnibus bonis operibus predeces- soris sui vestigia; et tempore suo multos litteratos et valentes personas in ecclesia de canonicatu preben- davit, et inter ceteros quatuor nepotes suos: Walterum de Manso, cantorem, Egidium de Cruce, cancellarium, Walterum...”
18

“...[1267-1282] CHRONIQUE. 23 Tunc [fol. 52 v°] temporis cambiatores sedebant in foro, in cambio constituto ibidem. Fuitque concorditer depositum. Anno m° ducentesimo sexagesimo septimo, defuncto et sepulto domino Johanne Buchiel episcopo, electus fuit a decano et capitulo vir nobilis et stature pulcerri- me, omnibus gratiosus, dominus Johannes de Enghien, canonicus et de gremio, defensor egregius bonorum episcopatus. Prefuit annis circiter septem. Anno m° cc0 septuagesimo quarto, fuit electus a decano et capitulo magister Philippus, de Gandavo oriundus, canonicus et de gremio, vir litteratus, pru- dens et discretes1; et venit in Tornacum illo anno. Prefuit annis circiter octo.—Cujus temporibus fuit pre- bendatus in ecclesia Tornacensi magister Henricus ad Plagam, de Gandavo, et archidyaconus Tornacensis, doctor in theologia egregius et nominatissimus, qui sustinuit opinionem prelatorum contra opinionem ordinum Mendicantium, dicentium quod illi qui sibi confitebantur...”
19

“...26 GILLES LE MÜISIT. [1282-1292] et admirans plus quam dici possit, consensit. Venitque postea in suo jocundo adventu anno m° cc0 [fol. 53 v°] octogesimo secundo, et fecit festum suum in domo episcopali. Prefuit autem circiter decem annis et sus- tinuit jura episcopatus et ecclesie contra omnes plus quam ceteri sui predecessores. Fecitque domum de Helcin et vallavit eam de nobili porta, muris et fossa- tis. Visitabatque in Adventu, in Quadragesima et Vigi- liis, predicando gratiose in civitate et extra civitatem. Emitque Parisius domum episcopalem de qua usus fuit et utuntur sui successores1. Anno m° cc0 nonagesimo secundo, domino Mikaele episcopo viam universe carnis ingresso et ante majus altare sepulto, decanus et capitulum diem ad cele- brandam electionem assignaverunt, mittentes [ad] om- nes citramontanos. Eratque tune temporis canonicus Tornacensis homo gratiosus et legis peritus, expers et excellens, magister Johannes de Vassonnia; fuitque advocatus in...”
20

“...[1292-1300] CHRONIQUE. 27 plures canonici de Francia tune temporis existentes. Tandem fuit electus per viam compromissi. Sustinuit- que jura ecclesie contra omnes, sive cives sive alios, toto cursu vite sue. Venitque in Tornacum in suo jocundo adventu anno m" cc° nonagesimo secundo, et fecit festum suum in domo episcopali. Prefuit autem annis circiter octo mortuusque est; et decessit anno m° ccc°. Anno m° ccc°, mortuo domino Johanne de Wassonia episcopo, decanus et capitulum miserunt ad omnes concanonicos suos citramontanos, diem certam ad eli- gendum pastorem sibi nuntiantes, ad quam diem omnes convocati convenerunt. Quibusque simul in capitulo ad sonum campane congregatis, procedere per viam scrutinii elegerunt; fueruntque scrutatores concorditer electi, qui vota audirent singulorum. Tandem omnibus auditis et scrutatis, major et sanior pars tocius capi- tuli venerabilem virum magistrum Johannem de Muro, de Tornaco oriundum, jurisperitum et pollentem pre ceteris...”