| 1 |
 |
“...9
DE HINDOE - JAVAANSE
BESCHAVING
(vervolg van bladz. 4)
door de persoon, die het betrok-
ken voorwerp of de betrokken
| vorm gebruikt, en door hem
de groep, de familie, de stam,
waartoe hij behoort, wordt gebaat
en ongunstige invloeden worden
geweerd en gekeerd. Dat die voor-
werpen en vormen in onze ogen dan
dikwijls ook nog grote schoonheid
bezitten, is volstrekt bijzaak,
toevalligheid.
De prachtige patronen van ’n
Toradjase of Soembanese doden-
doek moeten zo en niet anders
zijn, wil de ziel van de overlede-
ne, wiens lichaam zij omhullen,
veilig het land aan de overzijde
bereiken; het fantastische snij-
werk op een Dajakse mandau
(kapmes) waarborgt de bezitter
succes op een sneltocht; de kik-
vorsen op de prea-historische
ketel trommen bevorderen de re-
genaantrekkende kracht van de-
ze bronzen speeltuigen, enz. En
dit is geenszins een verschijnsel,
dat alleen aan primitieve cultu-
ren gebonden is : ook een Hin-
doe-Javaanse tempel houdt zich
in...”
|
|
| 2 |
 |
“...
was de knecht met zijn volle
mand en wip, daar was hij al-
weer terug. Nóg meer bees-
tjes, nóg meer popjes en nog
meer chocolade en marsepein.
”Nu zijn wij aan de beurt”,
riepen de beestjes en popjes op
de planken, als ze de knecht
weer zagen komen. ”En dan
wij”, riepen de kikkers die nog
over waren. ”En dan wij,” riepen
de chocolade politieagentjes. ”En
dan ik, zei het suikerlammetje
zacht.
’’Jij?”, riépen de brutale kik-
kers en muizen. ”Jij? Wie wil er
nou zo’n klein wit suikerlamme-
tje':' Nee hoor, denk maar met
dat je verkocnt wordt. Jou bre-
ken ze na Sinterklaasavond in
stukjes en dan smelten ze je.
Misschien word je een suiker-
klontje of een roosje op een
taart. Maar voor een Smterklaas-
jcadeautje ben je niets:”
Het arme suikerlammetje zei
iniets meer. Het kroop heel diep
jin een hoekje weg van de Sinter-
iklaastafel, onder de plooien van
hét witte tafellaken, waar nie-
jman het zag. En ja hoor, de mui-
zen en kikkers hadden gelijlt Ie-
dere...”
|
|