| 1 |
 |
“... keerzijde ervan is dat men, zoo min als in de
Philippijnen, in India als ook in Nederlandsch-Indië, in Malaya het juiste even-
wicht heeft kunnen vinden. Voor de Maleiers was het onderwijs het middel om
tot den klerkenstand te kunnen toetreden. Voorzoover het onderwijs geen ruimte
liet om in dit opzicht aan de vraag te voldoen, werd hierin voorzien door particulier
onderwijs van dikwijls slechte kwaliteit. Waar met de soort van onderwijs vrijwel
steeds gepaard ging een afkeer van handenarbeid en de afleveringen van laatst-
bedoelde scholen niet voldeden aan redelijke kwaliteitseischen, ontstond hieruit al
spoedig een stand van beroepswerkloozen. Sterker, de van gouvernementswege
geleide of gesubsidiëerde scholen gaven reeds een surplus aan intellectueelen met
Westersche oriënteering. Als wel het sterkst in India met zijn „failed B.A.’s”
was hier een uitstekende voedingsbodem voor politieke ontevredenheid.
De ontwikkeling van het technisch onderwijs is van vrij recenten datum...”
|
|
| 2 |
 |
“... voor tinbedrijven als later rubberplantages en handel; langzamethand
meer blijvende vestiging van beide bevolkingsgroepen. In 1941 van de 5 % millioen zielen slechts
2133 000 Maleiers (naast 2 388 000 Chineezen) uitsluitend in eigen landbouw en visscherij.
Onderwijs en politiek-, na eersten wereldoorlog onderwijs belangrijk ontwikkeld in kwaliteit en quantiteit,
speciaal voor Maleiers, als tegenwicht tegen toenemende druk van Chineezen en Indiërs. Evenwel
ontstaan van surplus aan intellectueelen met Westersche oriënteering, beroepswerkeloozen en politieke
ontevredenheid. Vanaf 1923 ook subsidies aan goedgekeurde Chineesche scholen; controle ingesteld
(Registration of Schools Ordinance), noodig om anti-vreemdelingen campagne der Kwomintang,
waardoor juist de scholen centra van anti-Britsche agitatie.
Nieuwe onderwijspolitiek van Sir Cecil Clementi: verhooging van schoolgelden en Maleisch als voertaal:
heftig verzet der Chineezen, waaraan uiteindelijk toegegeven.
Gevaarlijke...”
|
|
