| 1 |
 |
“... ingesloten tussen de huizen. Mgr. Kistemaker verhuisde naar het huis aan de waterkant, daar waar nu nog het bisschopshuis staat. Inderdaad, het huis lag ongelukkig ingesloten, in zijn laatste ziekte kon Mgr. Niewindt het er ook niet uithouden en vertrok hij naar het landhuis Hato van William Pierre, doch toen dr. de Veer hem toch niet meer kon helpen, kwam hij weer terug naar de stad.
We zien in de lijst van de uitbetalingen aan slaveneigenaars ook de erfgenamen van wijlen Mgr. Niewindt genoemd voor een bedrag van 5200 gulden, dat betekent een eigendom van 26 slaven. Men moest, wilde men huispersoneel hebben op de pastorien, wel slaven en slavinnen nemen; niemand anders zou hebben willen werken. Deze mensen de vrijheid geven, door de vrijbrief, door de zgn. manumissie was wel mogelijk geweest, doch dat kostte 300 500 gulden per persoon, en men bleef daar maar bij de praktische vrijheid, die ze genoten. In de kasboeken van de parochie van Santa-Anna zien we hoe de dokter voor het personeel...”
|
|