| 1 |
 |
“... weggelopenen bij de shon terug te bezorgen.
Het leven was ruig en droef. Er was in 1848 een kindermoord en de kindermoordenars wordt ter dood veroordeeld. De gouverneur veranderde het tenslotte in een straf van 15 jaar dwangarbeid.
Men ziet dat men bang is voor de mensen: als de eerste steen wordt gelegd voor de kerk van Santa-Maria, zijn daar veel mensen bij tegenwoordig en met verwondering schrijft de krant, dat de menigte zeer talrijk was, doch dat de plechtig-
78...”
|
|
| 2 |
 |
“...een witte raaf, zo ver van de stad was het voor shon van der Dijs ook wel het verstandigst.
Een moord op Dokterstuin, tussen twee vrienden nog wel. zal de tongen wel weer los geslagen hebben over de slechte mensen. De Curaaose Courant zorgde voor een goede dramatische reportatie van het geval.
In een lange brief naar Holland, vergelijkt de bisschop wat het gouvernement allemaal doet voor de protestanten, wat hij zelf allemaal voor weigeringen moest incasseren. Men staat na honderd jaar versteld over de bijne brutale achteruitstel-ling van de katholieken en dat in het aanzicht van de gevaarlijke niet-vrijen. Men heeft met vuur gespeeld.
De bisschop wijst er in zijn vastenbrief op, dat de gehoorzaamheid een voorname deugd is en zijn eigen volkje analyserend, zegt hij dat er eigenlijk twee groepen zijn die hem aanvallen, dat waren natuurlijk de eerste groep, de gouvernementsambtenaren rond Elsevier, die hun tijd niet begrepen en hem tegenwerkten in de opbouw van het onderwijs voor de...”
|
|
| 3 |
 |
“... geweldig veel indruk gemaakt hebben, de gedenkboeken spreken er van.
Het apostolaat ging naar allen uit, ook naar de ongelukkigen en zo zien we dat Mgr. Niewindt in het jaar 1851 oversteekt naar het Rif en de melaatsen die daar onder povere omstandigheden leven, gouverneur van Lansberge was er later helemaal niet over tevreden en vroeg zusters om voor hen te zorgen, te gaan vormen. Elf patienten ontvingen het sacrament van de bisschop.
Het jaar 1851 bracht de zaligverklaring van Petrus Claver uit Carthagena, het werk van deze heilige Jesuiet sprak de priesters aan, en de bisschop vroeg of dit feest ook in zijn vicariaat gevierd mocht worden.
Geestelijke vertroosting was nodig, het uitzicht op de toekomst was niet fleurig, de klachten over het niet geven van grond aan de katholieken schijnt geen indruk gemaakt te hebben. Als eenmaal de emancipatie zal komen in 1863 blijven de mensen nog zonder grond, ze moeten komen werken voor hun oude baas, hun vroegere shon, om op de grond een huisje te...”
|
|
